Jessy en Anouk

Ontdek Malta

Geografie

Malta is een eilandengroep in de Middellandse Zee en bestaat uit de eilanden Malta, Gozo, Comino en de onbewoonde eilanden Cominotto en Filfla. Het ligt ongeveer 94 km ten zuiden van Sicilië en 290 km ten noorden van Tunesië.
Malta is over het algemeen heuvelachtig, in het oosten vrij vlak en in het westen wat hoger. Het hoogste punt ligt 305 meter boven de zeespiegel. Er zijn geen bergen, meren en rivieren en het eiland ziet er rotsachtig en kaal uit, met name in de zomer. Alleen in de maanden maart tot en met mei ziet het eiland er wat groener en vriendelijker uit door de regen die dan valt. De kust van Malta is rotsachtig met hier en daar een zandbaai. In het oosten komen grote baaien voor die uitstekende natuurlijke havens vormen. In een ver verleden was Malta overdekt met bossen, maar die zijn al in de oudheid gekapt voor brandhout, scheepsbouw en akkerbouw. Nadat het bos verdwenen was sloeg de erosie snel toe en dat resulteerde in het huidige landschap. Gozo ziet er groener en heuvelachtiger uit. De grond is hier vruchtbaarder dan op Malta door de aan de oppervlakte liggende kleilaag. Die houdt het water vast en vormt zo goede landbouwgrond. Het eilandje Comino heeft weer een droog en kaal landschap.

Klimaat

Malta heeft een mediterraan klimaat met een droge lange zomer die duurt van april tot en met oktober. In de zomermaanden is de gemiddelde temperatuur 26°C. Het winterseizoen, van november tot en met maart, is erg mild met een gemiddelde temperatuur van 12°C. Toch is het goed mogelijk dat het in november overdag nog 25°C wordt. De neerslag, meestal korte hevige buien, valt normaal van eind september tot eind april en bedraagt gemiddeld 500 mm per jaar. 's Zomers waait vaak de sirocco, die de temperatuur soms tot 40°C doet stijgen.

Planten en dieren

Bossen komen op Malta niet voor. De bomen die nu nog voorkomen op het eiland zijn door de mens aangeplant. Enkele soorten die voorkomen zijn olijfbomen, cipressen, laurierbomen en amandelbomen. Ook dadelpalmen komen voor maar hebben het zwaar door bodem en klimaat. Verder bestaat de begroeiing uit laag en doornig struikgewas. Met name in de lente bloeien er o.a. klaprozen, orchideeën en gladiolen. De nationale plant is de Maltese centaurie, die alleen op Malta voorkomt en groeit op de klippen bij de kust. Kruiden als tijm, basilicum, oregano en munt komen ook veel voor.
Door de ontbossing, droogte en met name de jacht zijn de aantallen inheemse dieren erg verminderd. Zoogdieren die voorkomen zijn o.a. konijnen, wezels vleermuizen en egels. Beroemd is het Maltezer leeuwtje, een klein wit langharig hondenras dat al afgebeeld stond op Griekse vazen uit de oudheid.
De meest voorkomende inheemse vogels zijn de mus, de vink, de leeuwerik, de kauw, en de lijster. De slechtvalk en de kerkuil zijn uitgestorven. De jacht op inheemse soorten en vooral op trekvogels is funest voor de vogelstand. Protesten uit binnen- en buitenland hebben vooralsnog weinig opgeleverd.
Malta kent verschillende soorten hagedissen. De Maltese muurhagedis komt alléén op de Maltese eilanden voor. Er komen drie soorten niet giftige slangen voor evenals de kameleon die in de 19e eeuw uit Afrika werd ingevoerd. Vissen voorkomend in de spelonken en grotten langs de kustlijn zijn o.a. de zaagbaars, zeebrasem en knorhaan. Bijzondere zeebewoners zijn de pijlinktvis, octopus, schorpioenvis en de pijlstaartrog.

Economie en Toerisme

Algemeen

Malta werd tot in de jaren tachtig beschouwd als een ontwikkelingsland, maar kende daarna een spectaculaire economische groei. De eilandeconomie is niet erg sterk, maar redelijk stabiel. Dit is vooral te danken aan het toerisme. De overheid is de grootste werkgever. Sinds 1987 wordt geprobeerd buitenlandse investeerders aan te trekken door middel van zeer gunstige fiscale voorwaarden en Malta te ontwikkelen tot een internationaal financieel centrum. Maltas centrale ligging tussen Afrika, Europa en het Midden Oosten is daarvoor natuurlijk uitermate geschikt. In 1990 telde de beroepsbevolking 146.000 personen en waren er ruim 4000 werklozen. De EG en Italië geven Malta forse financiële hulp.

Landbouw, veeteelt en visserij

De meeste landbouwbedrijven zijn klein en voor de meeste boeren is het een bijverdienste. Niet meer dan de helft van het totale landoppervlak is geschikt voor akkerbouw en veehouderij. De totale agrarische productie (incl. visserij) vertegenwoordigde in 1992 slechts 3,1% van het bnp. Gewassen die geëxporteerd worden zijn aardappelen, uien, snijbloemen en planten. Verder worden er veel wijndruiven verbouwd, maar niet genoeg voor de lokale wijnindustrie. Groente-, fruitteelt en veehouderij, leveren niet genoeg op voor de lokale consumptie. In de visserij zijn 1000 personen geheel of gedeeltelijk werkzaam, maar heeft slechts een klein aandeel in de Maltese economie.

Industrie en energievoorziening

De grootste particuliere werkgever op Malta is de Malta Drydocks, de voormalige scheepswerven en droogdokken van de Britse vlootbasis met meer dan 5000 werknemers. Begin jaren zeventig werden de "dockyards" door de Maltese regering geprivatiseerd. Malta heeft ook scheepswerven die gespecialiseerd zijn in de bouw en reparatie van jachten. Er is tevens een aantal kleine bedrijven die sigaren, textiel, glas en aardewerk vervaardigen. Voor zijn energievoorziening is Malta helemaal afhankelijk van import van aardolie uit het Midden-Oosten. Het continentaal plat rondom de eilanden bevat aardolie en aardgas. In 1988 zijn onderhandelingen begonnen met internationale oliemaatschappijen om een offshore olie-industrie te vestigen.

Handel

De handelsbalans vertoont altijd een tekort. De belangrijkste import bestaat uit voedingsmiddelen, halffabrikaten, voertuigen, machines, chemicaliën, alcoholica, aardolie en aardolieproducten. De grootste leveranciers zijn: Groot-Brittannië, Italië en Duitsland. De voornaamste exportproducten zijn textiel, kleding, schoeisel, machines, plastics, aardappelen, uien en tabaksartikelen. De belangrijkste afnemers zijn Italië, Duitsland, Groot-Brittannië, Frankrijk en Amerika.

Vervoer

Malta beschikt over een vliegveld, Luqa, dat niet lang geleden ingrijpend is gemoderniseerd. De in 1973 opgerichte staatsluchtvaartmaatschappij Air Malta onderhoudt diensten op Europa en Noord-Afrika. De Grand Harbour wordt door veel koopvaardijschepen aangedaan. Er is drie maal per week een veerdienst met Sicilië en Zuid-Italië. Het wegennet (1553 km in 1989) wordt redelijk onderhouden. Al sinds 1931 heeft Malta geen spoorlijn meer; het openbaar vervoer (bussen en taxi's) is in handen van kleine particuliere ondernemers.

Toerisme

Sinds het midden van de jaren tachtig is het aantal toeristen gestegen van een half miljoen per jaar naar ruim één miljoen in 1993.
Het toerisme is zeer belangrijk voor de Maltese economie en wordt door de overheid sterk gepromoot. De toeristen zijn voornamelijk afkomstig uit Groot-Brittannië en Duitsland. Malta wil niet ten koste van alles zoveel mogelijk toeristen op het eiland krijgen. De doorsnee massatoerist levert naar verhouding niet veel geld op. Daarom worden er bijvoorbeeld steeds meer duurdere hotels gebouwd, die alleen betaalbaar zijn voor de rijkere toerist.

Bevolking

Malta is een van de dichtstbevolkte landen ter wereld. Er leven ongeveer 380.000 Maltezers op een oppervlakte van 316 km2. Meer dan de helft van de bevolking woont in het stedelijke gebied rond de hoofdstad Valletta en Sliema. Zo'n vijfentwintig dorpjes en stadjes zijn aan elkaar gegroeid. De hoofdstad heeft 9.129 inwoners en Birkirkara is met 21.600 het grootste van de stadjes. Sinds het begin van de 20ste eeuw zijn veel Maltezen, vooral werkloze jonge ongehuwde mannen, geëmigreerd. Dit kwam door het relatief grote inwoneraantal en het gebrek aan werkgelegenheid. Tussen 1948 en 1979 emigreerden er 141.660 Maltezers, terwijl er ongeveer 24.000 terugkwamen. Door de mengeling van culturen ziet men zowel Britse als Italiaanse en Arabische types.

Geschiedenis

De eerste Maltezers waren boeren die vee hielden en wat aardewerk maakten. Ze kwamen rond 5200 v. Chr. waarschijnlijk van Sicilië. In deze tijd leefden de mensen nog in grotten. Aan deze vroegste beschaving kwam ca. 4100 v. Chr. een einde. Rond die tijd verlieten de mensen de grotten en gingen in kleine dorpjes wonen. Ongeveer 3600 v. Chr. kwamen mensen naar Malta van de megalietcultuur. Ze maakten gebouwen van grote stenen, te vergelijken met Stonehenge in Engeland. Bijzonder is dat deze tempels de oudste vrijstaande gebouwen ter wereld zijn!
Een ander opvallend overblijfsel uit de prehistorie zijn de enorme "karrensporen". De sporen liggen ca. 1,30 m. uit elkaar en zijn tot 75 cm diep en vormen een nog steeds onopgelost raadsel.